O łasce

Co łaska to tyle, ile możesz.
Idąc ulicami naszych miast, bardzo często słyszymy prośbę brzmiącą „co łaska”. Na polskich ulicach bardzo często spotykany widoczkiem jest widok żebrujących ludzi – w znacznej większości są oni obcej narodowości, ale też zdarzają się niekiedy i nasi rodacy. Siedzą w łachmanach, bardzo często z dzieckiem u boku, i wyciągają ręce po pieniądze. Mówią, że niby co łaska, ale jak do wystawionego pudełka poleci co łaska w wysokości złotówki czy dwóch złotych, nie wszyscy są tym faktem uszczęśliwieni. Rzucić komuś na zasadzie co łaska jakiś pieniądz to znaczy dać mu tyle, ile sami uważamy za stosowne. Jeżeli chcemy, może być to pięćdziesiąt groszy, a jeśli czujemy jakąś straszną potrzebę ratowania bliźniego, możemy mu ofiarować równie dobrze stuzłotowy banknot. O tak zwane datki co łaska proszą także księża, zbierając podczas mszy w kościele pieniądze na tacę czy chodząc co roku po kolędzie. Co łaska to tyle, ile jesteśmy w danym momencie skłonni komuś odpalić i na ile jesteśmy w stanie go wspomóc.

Popaść w niełaskę to stracić u kogoś chody.
Popaść w niełaskę to znaczy stracić u kogoś tak zwane dobre chody. Popaść w niełaskę można z bardzo wielu różnych powodów. Czasami zrobimy coś, co się komuś ewidentnie nie spodoba, czasami jakaś nasza wypowiedź stanowczo nie przypadnie komuś do gustu, a niekiedy zdarza się i tak, że jest to por prostu na zasadzie czyjegoś „widzimisię”. Miał taki właśnie kaprys, więc się obraził. Z popadaniem w niełaskę najczęściej mamy do czynienia w relacjach międzyludzkich, w których występuje jakaś konkretna zależność – najczęściej chodzi tutaj zatem o relacje przełożonego ze swoim podwładnym. Czasem ktoś uchodzi za pupilka szefa, ma z nim najlepszy spośród wszystkich pracowników kontakt i oto nagle któregoś pięknego dnia okazuje się, że już przestał być pupilkiem. Popadł w niełaskę, bo bardzo zdenerwował i rozczarował swoją postawą szefa. Popaść w niełaskę to stracić u kogoś jakieś przywileje, przestać być na jego liście na jednej z pierwszych pozycji oraz być traktowanym jak cała reszta ludzkości.

Ułaskawienie to darowanie komuś kary.
Od czasu do czasu słyszymy o czymś takim jak ułaskawienie. Ułaskawienie dotyczy osób, które zostały skazane wyrokami za popełnienie jakiegoś przestępstwa. Takim osobom całkowicie daruje się karę albo w jakimś znacznym raczej stopniu łagodzi się wyrok, który w ich sprawie zapadł. W dzisiejszych czasach w naszym kraju prawo do ułaskawiania ma Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej. Jest tu jednak małe zastrzeżenie – a mianowicie takie, że ułaskawieniem nie można objąć tych osób, które zostały skazane przez Trybunał Stanu. Dawniej, jeszcze w okresie panowania w Polsce komunizmu, prawo do ułaskawienia posiadała Rada Państwa. Prezydent podpisuje po prostu stosowny dokument, na mocy którego dochodzi do ułaskawienia. Na jego biurko trafia każdego dnia bardzo wiele wniosków w tej sprawie i to już od niego samego zależy czy kogoś ułaskawi, czy nie. Ma bowiem prawo odmowy takiego ułaskawienia. Nasz obecny prezydent od października ubiegłego roku zgodził się na ułaskawienie siedemdziesięciu siedmiu osób.

Powiedzenie te znaczy, że różne rzeczy mogą nam się w życiu przytrafić.
Powiedzenie o tym, że łaska pańska na pstrym koniu jeździ znamy wszyscy doskonale. Nigdy bowiem nie wiadomo, co strzeli do głowy osobom, od których w jakimś tam stopniu jesteśmy uzależnieni. Chodzi tutaj zazwyczaj o ludzi wpływowych, mających różne kontakty – są to ludzie, którzy jeśli zechcą, mogą nam w bardzo wielu sprawach pomóc. Przy takich ludziach należy zachować ostrożność – jeśli naturalnie zależy nam na dobrych kontaktach z nimi. Musimy niestety ważyć każde słowo i niejednokrotnie dziabnąć się w język, żeby przypadkiem nie powiedzieć czegoś za dużo. Taka służalcza nieco postawa nie zawsze jest czymś, c nas zachwyca, ale z jakiś względów akurat zależy nam na tym, aby utrzymać dobre relacje z takim człowiekiem. Jeśli bowiem jego zdanie raptem się zmieni, to odbije się to w mniejszym lub większym stopniu na nas samych. Stwierdzenie, że łaska pańska na pstrym koniu jeździ oznacza tyle, że w życiu bywa różnie i w naprawdę bardzo różnych sytuacjach możemy się niespodziewanie znaleźć.

O łaskawcze czyli nasz dobroczyńco.
Niekiedy zdarza nam się rzucić do kogoś tekstem „o łaskawcze!”. Wyrażenie takie ma zazwyczaj nieco ironiczny albo żartobliwy wydźwięk. Wszystko zależy od tego, w jakich okolicznościach zostanie przez nas użyty. Dla przykładu kłócimy się czasem z kimś i kiedy w takiej sytuacji takie słowa padną z naszych ust, to mają one jak najbardziej ironiczny wydźwięk. A czasem w żartach komuś coś takiego powiemy, jak zgodzi się oddać nam jakąś przysługę albo niespodziewanie da nam jakiś prezent. Mówiąc „o łaskawcze” mamy na myśli stwierdzenie, że dany człowiek to dla nas dobroczyńca – bez względu na to, co to słowo w konkretnym kontekście akurat oznacza. To człowiek, który zgadza się coś dla nas zrobić tudzież zrobił coś, o co go wcale nie prosiliśmy, ale jest nam przyjemnie z tego powodu, że tak właśnie się stało. Czasami zaś w zwykłej rozmowie z kimś znajomym w taki właśnie sposób reagujemy na czyjeś słowa. Zaraz potem dodajemy oczywiście zazwyczaj coś w stylu, że to był żarcik niewinny z naszej strony.