O łasce

Obłaskawić kogoś to go udobruchać.
Obłaskawienie kogoś to coś w stylu oswojenia go. Należy to jednak pojąć w takim kontekście, że nie chodzi tutaj o zawieranie jakiś nowych znajomości, ale udobruchanie kogoś, komu czymś podpadliśmy. Czujemy się winni, jest nam straszliwie głupio, wiemy bowiem doskonale, że tym razem to rzeczywiście my nie mieliśmy racji. Swoim postępowaniem sprawiliśmy komuś straszliwą przykrość i nie mamy w tej sytuacji prawa się dziwić, że ktoś się na nas obruszył. Zależy nam jednak na dobrych układach z tym człowiekiem, dlatego chcemy go obłaskawić – czyli jakoś wkupić się w jego łaski ponownie. Chcemy, ażeby wszystko wróciło do normy i było jak dawniej. Staramy się zatem zachowywać w taki sposób, by komuś wynagrodzić przykrości, jakich z naszej strony doznał. Działamy w tym względzie jednak ostrożnie, albowiem nie chcemy wyjść na jakiś nachalnych ludzi, nie chcemy się komuś naprzykrzać, bo wiemy, że mogłoby to być nie najlepiej przez drugą stronę odebrane. A nie o to nam w końcu przecież się rozchodzi.