O łasce

Co łaska to tyle, ile możesz.
Idąc ulicami naszych miast, bardzo często słyszymy prośbę brzmiącą „co łaska”. Na polskich ulicach bardzo często spotykany widoczkiem jest widok żebrujących ludzi – w znacznej większości są oni obcej narodowości, ale też zdarzają się niekiedy i nasi rodacy. Siedzą w łachmanach, bardzo często z dzieckiem u boku, i wyciągają ręce po pieniądze. Mówią, że niby co łaska, ale jak do wystawionego pudełka poleci co łaska w wysokości złotówki czy dwóch złotych, nie wszyscy są tym faktem uszczęśliwieni. Rzucić komuś na zasadzie co łaska jakiś pieniądz to znaczy dać mu tyle, ile sami uważamy za stosowne. Jeżeli chcemy, może być to pięćdziesiąt groszy, a jeśli czujemy jakąś straszną potrzebę ratowania bliźniego, możemy mu ofiarować równie dobrze stuzłotowy banknot. O tak zwane datki co łaska proszą także księża, zbierając podczas mszy w kościele pieniądze na tacę czy chodząc co roku po kolędzie. Co łaska to tyle, ile jesteśmy w danym momencie skłonni komuś odpalić i na ile jesteśmy w stanie go wspomóc.